Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
(Müzik)
Selamünaleyküm.
-Aleykümselam. -Aleykümselam. Buyur.
Ben buralarda...
...hatta mümkünse bu sokakta, bir ev bakıyorum.
Yazıyı görünce, bir sorayım dedim.
Kim ilgileniyor?
O işlerle bizim oğlan ilgileniyor.
Geç içeri, geç.
Arif.
Bak oğlum ev bakıyorlar. İlgileniver oğlum.
Selamünaleyküm.
Aleykümselam.
Buralarda bir ev bakıyorum da.
Kimin için?
Bir arkadaş için.
-Kaç kişi? -Tek.
Arada, çocukları gelip kalacak.
İki oda yeter yani?
Evet, olur.
Var mı öyle bir yer bu sokakta?
(Müzik)
Var.
(Müzik)
İstediğin gibi bir daire var bu apartmanda.
Olur mu?
Bakalım mı?
Saray apartmanı ha?
Evet.
Adı Saray apartmanı da sen öyle saray gibi bir yer bekleme.
Ne diyorsun?
Uyar, bakalım.
Hayırdır?
Senin daireyi göstereceğim arkadaşa.
Öyle mi?
Göster tabii göster.
Hatta istersen sen kahveyi yalnız bırakma oğlum.
Ben gösteririm.
İyi, sen bilirsin.
Yalnız dairenin durumu epey kötü.
Beğenmezsen bir iki yer daha var. Onları da gösteririm.
Önce buna bir bakalım. Ötekileri düşünürüz.
Sen bana anahtarı getir oğlum.
Sen kendine mi tutacaksın?
Yok, yakın bir arkadaşım.
Ha, öyle mi?
Ya bu evde çok rahat eder. Biliyor musun?
Buradakiler komşular, hepsi iyi insanlar.
Bir de apartman çok huzurlu.
Böyle anlatamam yani.
Oğlumla giriş katında da biz oturuyoruz zaten.
Ver oğlum, ver.
Biz daha önce karşılaştık mı?
Yüzün tanıdık geldi de.
Bana da öyle geldi ama...
...çıkaramadım.
(Müzik)
Hadi, ben daireyi göstereyim.
(Müzik)
Senin mi daire?
Evet, benim. Öbürleri Arif'le ortak.
Ama burası benim.
Sen bakma benim oğlana.
Sen buralarda daha iyi bir yer bulamazsın.
Vallahi. Tamam, yani...
...kiracı çıkarken, biraz harap bırakmış ama...
...-önemli olan komşular. -Tabii.
Şimdi sen gidersin, temiz bir yer bulursun.
"Oh, ne güzel bir yer buldum." dersin.
Sonra bir arıza komşu çıkar. Bütün tadını kaçırır vallahi.
Kira ne istiyorsun?
Kira?
Ya şimdi...
...aslında iyi bir apartman olduğu için--
Kazıklamaya kalkışacaksan hiç yeltenme.
Yok yahu. Ne alakası var?
Normal bir kira işte.
Gel.
(Ceyda) Kolay gelsin Arif.
(Arif) Sağ ol.
Ceyda.
Şey geldi sana bakmaya...
Kim?
Bahar.
Ee?
Gitti sonra.
Niye gelmiş peki?
Bilmem. Sormadım.
Seni merak etti herhâlde.
(Müzik)
Biraz işi var tabii.
Ama o kiraya da daha ne olsun?
Zaten bakımlı bir yer olsa...
...paha biçilmez bu konumdaki eve.
Ben bir fotoğraflarını çekip arkadaşa göstereyim.
O kendi karar versin.
Tamam ama şunu bilsin; ben tamirata, boyaya falan hiçbir şeye karışmam.
Eğer yapacaksa kendi yapsın.
Ya da böyle gelsin, kendi otursun. Ne yaparsa...
Dur, dur. Beni çekme. Ben çıkayım şöyle. Rahat çek.
(Müzik)
Orası mutfak.
Söylediğin iyi oldu.
(Yusuf) Şimdi bu daireye başka bakanlar da var.
(Yusuf) Eğer tutmaya niyetliyseniz acele edin diyorum.
(Yusuf) Çünkü piyasa bu aralar çok hareketli.
(Yusuf) Ya...
(Müzik)
(Yusuf) Tutarsanız çok isabet edersiniz.
Çünkü Tarlabaşı gerçekten harika bir yer.
Her yere beş dakika. Anlatabiliyor muyum?
Bu arada tutarsanız ne zaman taşınacaksınız?
Aman be! Bu da tam yerinde durdu.
(Münir) Hemen.
(Yusuf) Hemen mi?
(Yusuf) Peki. Hadi hayırlısı olsun inşallah.
(Müzik...)
(...)
(Telefon çalıyor)
Alo.
Ceyda. Nasılsın?
(Ceyda ses) İyiyim.
Ben de seni merak etmiştim de...
...en azından bir sesini duyayım dedim.
Hı... Söyledi Arif.
Ben de dışarıdaydım da şimdi geldim.
Ha... Evde misin?
Ben aslında daha yakınlardayım.
Gelip bir yarım saatliğine görebilirim seni. Olur mu?
Yani tabii, sen de uygunsan.
İyi...
Olur...
Buyur, gel.
Tamam. Geliyorum hemen. Hadi görüşürüz.
(Yusuf) 288...
300 daha buradan gelirse...
Olur, olur...
Hem daireleri kiraya vermek için can atıyorsun...
...hem de eski kiracının bıraktığı çöpleri bile atmıyorsun.
Ahır gibiydi ev.
Sen atsaydın.
Bana ne ya senin evinden?
Her şeyle ben mi uğraşacağım?
Hayret bir şey.
(Müzik)
(Telefon çalıyor)
(Yusuf iç ses) Kısmet...
(Arif) Alo.
(Müzik)
Bahar.
Efendim?
Bundan sonra apartmanın kiralarını bana vereceksiniz.
Ben topluyorum yine.
İyi.
İyi, tamam.
-Yok, yok bir şey ya. -(Yusuf) İyi, tamammış!
Arif'i kandırmak kolay tabii!
Bugün veremeyeceğim, yarın da veremeyeceğim...
Yok öyle şey artık! Bundan sonra günü gününe istiyorum kirayı!
Tamam dedim ya.
Bak, nasıl buldu Arif gül gibi kızı senden kurtulur kurtulmaz.
(Yusuf) Ya... Kalakaldın değil mi öyle?
Yahu ömrünün sonuna kadar, senin keyfini mi bekleyecek çocuk ya?
(Yusuf) Bulacak tabii!
İyi yapmış.
(Yusuf) Hem de aslan gibi avukat buldu!
Ya... Okumuş, etmiş...
Kısmet Hanım'ı mı diyorsun?
O ya...
Allah Allah...
Ne oldu? Niye şaşırdın?
Kısmet Arif'e bakmaz mı sandın?
Yok, ondan değil.
Geçen gün Kısmet Hanım, Arif'e abi dedi de ondan.
Kim...
(Yusuf) Kim kime... Kim kime abi dedi?
Bahar?
(Müzik...)
(...)
Merhaba.
(Gülüyor)
Kız gel be! Gel be!
Ya Ceyda! Of!
-Gülüm benim! -Barıştık mı şimdi? Affettin mi beni?
Kız, ben sana hiç kızamıyorum ki be.
Ah... Yani kızıyorum da...
Öyle baştan, bir esip gürlüyorum...
...sonra geçiveriyor benim sinirim.
Kız ben seni çok seviyorum.
Ben de seni çok seviyorum.
Bak hiç dayanamıyorum küs kalmaya.
Bak, ben de dayanamıyorum.
Ama haklıydın.
Kim olsa aynısını yapardı. Sen az bile yaptın.
Ee, almayacak mısın beni içeri?
Kız gel be, gel gel! Kahve yapayım sana, gel.
-Tamam. -Hadi eyvallah, eyvallah.
-İyi hadi. -Eyvallah.
Ee, ne diyor Kısmet?
Bir şey demiyor.
Niye aramış o zaman?
Bir şey söylemek için mi?
Nasılsın diye sormak için aramış.
Allah Allah.
Beni niye aramamış nasılsın diye de seni arıyor?
Seni niye arasın ya?
Yahu ben de müvekkili değil miyim senin kadar canım?
İlk günden beri yüzüme bile bakmıyor. Hep, "Arif, Arif." senin peşinde.
Sanki ben ona bir şey yapmışım.
Hayır, hayatımda hiç görmedim ki ben o kadını.
Görmüşlüğüm olsa diyeceğim ki...
...acaba bir düşmanlığı mı var?
Arif.
Fesuphanallah...
(Ceyda) Biliyor musun, yukarı kiracı geliyor.
Aa?
Ay... İnşallah iyi birileridir.
Göreceğiz bakalım. İt kopuk gelmese bari başımıza.
Aman...
Biz yarın dönüyoruz eve.
-Vallahi mi kız? -Evet.
Çok şükür be.
-Çok sevindim. -Ben de.
Kurban olduklarım...
Ha...
Kim kim?
Kim kim olacak Ceyda? Çocuklarla ben.
Ha...
Ama ben sana demiştim.
Sadece çocuklar için. Kısa bir süreliğine Sarp'la beraber kalıyoruz diye.
Yoksa çok meraklıyım sanki Şirin ve Sarp'la aynı evde yaşamaya.
Çocuklar içindi, bitti gitti işte.
Rezalet.
Ama çocuklara yakın diyorsun.
Daha da iyisi.
Aynı apartmanda.
Aynı apartmanda mı?
Saray apartmanında mı?
Bir üst daireleri.
İnanmıyorum ya. Şansa bak.
Ama ev berbat.
İsterseniz başka bir yer bulalım.
Yok, yok. Gerek yok.
Çocuklarıma ne kadar yakın olursam o kadar iyi.
Ama o kahveci, o evi bana hayatta vermez.
Ölse vermez.
Apartman onların ya.
O daire babasınınmış. Arif'in bir ilgisi yok yani.
Adam da paragözün teki.
Bence biz hallederiz onu.
O zaman...
...hemen kontrat yapmamız lazım.
Yoksa babasın ikna edip, bizi evden attırmaya kalkabilir.
Altı aylık peşin vereceğiz diyelim.
İşte o zaman hiç sesini çıkarmaz.
Bir de bence...
...taşınana kadar orayı tuttuğunuzu kimse bilmesin.
Çünkü Bahar Hanım da karşı çıkabilir.
Doğru söylüyorsun.
Evi toparlayıp, eşyaları yerleştirdikten sonra çıkarım karşılarına.
İş işten geçmiş olur.
O saatten sonra da kimse bir şey diyemez.
Bu arada...
...bana verdiğiniz para-- -Merak etme.
Bir süre daha idare edecek param var.
Yine de çok teşekkür ederim.
Son kararınız bu ev, değil mi?
Tutuyor musunuz?
Evet, tutuyorum.
Sen bugün, Emre Bey'le konuştun diye mi kafeye gelmedin?
Evet.
Geldi bir hışım, ağzına geleni söyledi.
Ne dedi?
Ben böyle bir plan yapıyorum...
...ona tuzak kurdum da...
...para koparmaya çalışıyorum falan sanıyor.
Aa?
O ne demek?
Ne kadar ayıp?
Bilmiyor sanki seni.
Biliyor mu be Bahar?
Hı? Yani...
Çocukluğumu biliyor, eski hâlimi, saf hâlimi biliyor.
Nereden bilecek? Belki...
...pavyon karısı olduktan sonra değişmişimdir.
Haklı yani kendince.
Ben kızmıyorum ona.
Ne yapacaksın peki?
Ee...
Pavyona geri döneceğim.
Bahar...
Benim çocuğuma para yollamam lazım.
(Ceyda) Bir an önce işime gücüme bakmam lazım.
Yani...
Uğraşamam artık başka şeylerle.
Ceyda...
Yapma böyle.
Sen bugüne kadar tek başına çocuğuna baktın.
Bundan sonra da bakacaksın evelallah.
Hem bak, biz buradayız. Yanındayız artık.
Değil mi?
Bir arada olduktan sonra üstesinden gelemeyeceğimiz zorluk var mı?
Yok.
(Bahar) Üzülme sen, tamam mı?
İyi ki geldin be Bahar.
Vallahi. Sen gelince bana bir güç geldi.
(Ceyda) Ya...
Zaten benim senden başka kimim var ki?
Böyle...
"Üzülme, hallederiz." diyenim mi var?
Oturup böyle benimle ağlayanım mı var?
Artık buradayım ben.
(Müzik...)
(...)
Arif'le de...
Şey olmuş...
Söyledi bana.
Öyle oldu işte. Ne yapalım? Kısmet.
Kocasını seçti falan dedi ama...
Öyle mi dedi?
Evet. Öyle dedi vallahi.
Allah Allah...
Yalnız bir kadınım ya...
İlla birini seçmek zorundayım.
Onu mu seçecek, bunu mu seçecek?
Herkesin derdi bu.
Seçmiyorum kimseyi. İstemiyorum da.
İlla bir erkek mi olması gerekiyor hayatımda?
Hayır! Şart mı yani? İstemiyorum.
Yok, şart değil tabii de...
Ben aslanlar gibi, her şeyin altından kalktım, senelerdir.
Zor olduğu oldu.
Yarım olduğu oldu. Ama oldu.
Bir şekilde oldurdum ben.
Çalıştım, kazandım.
Baktım çocuklarıma. Karnımızı doyurdum.
Yine yaparım.
Yaparsın gülüm. Onu biliyoruz.
Ama...
...gönül de derman dinlemez. Onu da biliyorsun.
Gönül ferman dinlemiyor ama...
...çocuk dinliyor Ceyda.
Ne yapacaksın peki? Ömrün boyunca yalnız mı kalacaksın?
Ömrüm boyunca mı bilemem.
Ama şimdi yani...
Hadi tut ki...
...diyelim Sarp'la oldum.
Her şeyden önce sen karşı çıkarsın. Biliyorum.
Onu geçtim.
Ama içimde bu kadar kırgınlık varken...
...kafamda bu kadar soru işareti, şüphe varken...
...ben Sarp'la mutlu olabilecek miyim?
Hayır, olamayacağım.
Pırıl'dı, Şirin'di derken...
...ben ona böyle rahatça sarılabilecek miyim?
Hayır, sarılamayacağım.
Ne o zaman? Bu mu mutlu aile?
Huzursuz bir ev, her fırsatta laf sokmaya çalışan bir Bahar...
Zaten Sarp'ı boş ver. Şeytan görsün yüzünü de...
Arif'in ne günahı var be?
Arif'in ne günahı olacak?
Hiçbir günahı yok onun.
Doğruya doğru.
Ben onun sevgisinden, iyiliğinden, yardımından başka bir şey görmedim ki.
Allah razı olsun ondan.
Ama işte kısmet değilmiş bizimki.
Ama sana bir şey diyeyim mi?
Sarp böyle çıkıp gelmeseydi...
...ben olurdum Arif'le.
Mutlu da olurdum bence.
Çocuklar da mutlu olurdu.
Ama işte...
Ne o zaman?
Tamam canım. Geldiyse geldi Sarp.
Öyle değil be Ceyda.
Keşke olsa ama öyle değil işte.
Nisan'la Doruk'u bir görsen babalarını yanında...
Deliriyorlar onunla olmak için.
Şimdi ben çıkıp, Arif'le evleniyorum desem...
...ondan bilecekler babalarından ayrı kalmalarını.
Benden de için için nefret edecekler. Öfkelenecekler bana, biliyorum.
Kendimden biliyorum.
Annem, Enver abiyle gittiği zaman...
...neler yaşamıştım, neler hissetmiştim. Onlar geliyor hep aklıma.
Yıllarca nefret etmiştim ikisinden de.
Seneler sonra, babamın anneme çektirdiği eziyetleri öğrenince...
...annemi bir kadın olarak affedebilsem bile...
...içimdeki çocuğun kalbi hep kırık kaldı.
Ben aynı şeyleri, kendi çocuklarıma yaşatamam.
Deme öyle be.
Öyle ama.
Onlar o hâldeyken, mutluluk nerede ki? Hiçbir yerde.
O yüzden ben, bundan sonra...
...sağlıklı olacağım, güçlü olacağım, çalışacağım...
...çocuklarıma bakacağım, onları büyüteceğim.
Hepsi bu.
Hem arkadaşım da yanımda.
Sırtım yere gelmez.
(Müzik)
Ee, demedin bir şey.
Düşünüyordum.
Yani...
Ben senin yerinde olsam, bana ne öğüt verirdin?
Doğruya doğru Bahar.
Hı?
Ben senin yerinde olsam, ne derdin bana?
"Ne fenasın Ceyda." derdim.
Öyle demeyeceğini sen de biliyorsun.
Hadi, ne söylerdin bana?
Söylemeyeceğim.
(Müzik)
Arif'le ol, derdin.
Anneleri mutlu olan çocuklar, mutlu çocuklardır, derdin.
Ama ben anlıyorum seni.
İnsan başkasına gösterdiği anlayışı, kendine göstermiyor.
Başkasına hak gördüğü mutluluğu...
...kendine hak görmüyor.
Aa...
Gelirken kimi gördüm, ben sana söylemeyi unuttum.
Kimi?
Yeliz'in patronunun karısını gördüm.
Bahar? Bahar'dı, değil mi?
(Bahar) Evet.
Ben sizi çıkaramadım ama kusura bakmayın.
İş görüşmesine gelmiştiniz, gelinlikçi mağazamıza.
Doğru, hatırladım. Kafam biraz dağınık da.
-Yeliz çalışmıştı hatta sonra sizinle. -Evet, çok üzüldüm.
-Başın sağ olsun. Nurlar içinde yatsın. -Teşekkür ederim, sağ olun.
-İş güç nasıl? -İyi, idare ediyoruz.
Bizim Ceyda da o dönem çok zor günler geçiriyordu.
Sizin dükkânı dağıtmış. Ama siz şikâyetçi olmamışsınız.
Çok teşekkürler.
Aslında şikâyetçi olunmayacak gibi değildi ama...
...borcu ödeyince, konu kapandı.
-Borcu ödedi mi? -Evet.
-Kim ödedi? -Ceyda.
Allah Allah! Emin misiniz?
Ben de çok şaşırdım ama hepsini ödedi.
Yok, yanlış anlamışsındır sen. Ben bir şey ödemedim.
Ben de öyle zannettim başta o yüzden tekrar sordum...
...tam anlamak için ama ödedi dedi.
-Yok, ben bir şey ödemedim. -Gelmiş benim otobüs, hadi.
-Görüşürüz yarın. Hadi hoşça kal. -Tamam.
(Gerilim müziği)
Enverciğim, bu akşam uzun uzadıya yemek yapamayacağım.
Yani bir çorba yaptım, bir de yumurtalı ıspanak yapacağım.
Yoksa hem börekleri yetiştirip, hem de senin işine yardımcı olamam.
Canım benim, sen hırpalama kendini.
Zaten baksana Şirin de davetiye bahanesiyle kaçtı gitti.
Merak etme, birazdan onu yanına yollarım ben senin.
Hatice, bir şey söyleyeceğim ben sana.
Ya Sarp, ev bulana kadar sizde kalayım falan derse?
Böyle bir şey söyleyecek olursa, hayır diyeceğiz tabii ki.
Neye hayır diyoruz?
(Kapı zili çaldı) (Doruk) Anne, baba, baba, baba!
-(Doruk) Baba, baba! -Kim gelmiş?
-Ben geldim. -Babam geldi.
Ne yapıyorsunuz bakalım?
-Ne yapıyorsunuz bakalım? -(Doruk) Baba bak, biz ne yaptık.
(Sarp) Ne yaptınız oğlum?
(Nisan) Bak, sünnet davetiyelerini yaptık. Çok güzel olmuş, değil mi?
-(Sarp) Çok güzel olmuş. -(Nisan) Evet, şuna da yazı yazacağız.
(Sarp) Evet, bakayım ona da.
-(Sarp) Bu çiçekleri de sen mi yaptın? -(Doruk) Evet.
-Aferin sana. -Bunu da ben yaptım.
Bunu Dorukcuğum yaptı, bunu da ben yaptım.
(Sarp) Aferin size.
(Sarp) Hadi gelin, hadi gelin bakalım.
(Gerilim müziği)
Arif.
Ne oldu?
-Bir şey soracaktım da ben sana. -(Yusuf) Arif.
Sen dur iki dakika! Bir şey konuşacağım Arif'le!
Bu benim, dükkânını indirdiğim herifler var ya...
..."Ceyda bütün borcunu ödedi." demişler Bahar'a.
Konuşuruz sonra onu. Sen ne diyeceksin?
Yo yo, Ceyda bitirsin. Benim acelem yok.
Yok, sonra konuşmayalım.
15 bin lira para. Ben bir kuruş ödeyemedim.
-(Ceyda) Nereden çıktı bu laf şimdi? -Tamam.
Ben onu bir şekilde hallettim. Sen parayı bana vereceksin.
Sen ne diyorsun, sen nasıl halledeceksin?
Sen nasıl hallettin be o kadar parayı?
Arabayı sattı ya, oradan halletmiştir!
(Yusuf) Ben de nereden icap etti bu arabayı satmak diyordum.
(Yusuf) Aferin oğlum sana aferin!
Bahar yetmedi yosmalara da bak!
Bütün mahallenin (Bip) kol kanat ger!
-Sen kime diyorsun be yosma diye? -Yok yok!
-Yok, ağzımdan çıktı. -Ben seni gebertirim ulan!
-Öldürürüm ulan ben seni öldürürüm! -Tamam Ceyda.
-Tamam, gidiyorum ben. -(Bip) sen de karışma!
-İyi tamam, ne hâliniz varsa görün! -Sen nereye kaçtığını zannediyorsun?
-Nereye kaçtığını? -Allah!
Senin o ağzını, burnunu bir kırayım da ben! Ha?
Bir kırayım ağzını, burnunu da! Bir daha diyebiliyor musun bana ha?
-Arif oğlum, kurtarsana! -Desene hadi de, de hadi!
Düzgün konuşacaksın benimle! Düzgün, düzgün konuşacaksın benimle!
(Yusuf) Allah!
(Gerilim müziği)
Ne var, ne bakıyorsunuz?
Sanki ilk defa görüyorsunuz kavga!
(Ceyda) Hadi basın, gidin işinize!
Arif, ne diyor bu Yusuf iblisi? Doğru mu diyor?
Sen mi ödedin parayı, arabanı mı sattın?
Zaten satacaktım. Ne var?
Neden satacaktın?
-Borcum vardı. -Bırak Allah aşkına!
Senin ne borcun olacak? Kadının yok, kumarın yok.
-Borç falan yapmazsın sen! -Ceyda...
...hesap mı vereceğim ben sana?
Araba benim değil mi? İster atarım, ister satarım!
(Ceyda) Arif.
Bak, kurban olurum doğruyu söyle bana.
Ne diyeyim Ceyda ha, ne diyeyim?
Neden sattın arabayı, benim yüzümden mi?
Arif...
...benim yüzümden mi?
Zaten ödeyemeyecektin zamanında.
O Kâmil de seni içeri tıktıracaktı.
İçeri girdikten sonra uğraşacağıma...
...önden halledeyim dedim.
Zaten sürekli arıza çıkarıyordu.
"İncindim"
"İncitildim derinden"
"Terk ettim kendimi"
"Tesadüfen"
"Karşılaştım içimde"
"Kendimle yeniden"
"Bir minicik kız çocuğu bak duruyor orada hâlâ"
"Anlatamam gördüklerimi"
"O neşeli çocuğa"
"Artık beni asla yaralayamaz hayat"
"Eğer istemezsem"
"Yıllar beni kolay yakalayamaz"
"Ben durup beklemezsem"
"Artık beni asla yaralayamaz hayat"
"Eğer istemezsem"
("Sertab Erener - İncelikler Yüzünden" çalıyor)
Oğlum...
...gördün mü? Bak...
...annen yalnız değil.
("Sertab Erener - İncelikler Yüzünden" çalıyor)
"Bir minicik kız çocuğu bak duruyor orada hâlâ"
"Anlatamam gördüklerimi"
"O neşeli çocuğa"
"Artık beni asla yaralayamaz hayat"
"Eğer istemezsem"
"Yıllar beni kolay yakalayamaz"
"Ben durup beklemezsem"
"Artık beni asla yaralayamaz hayat"
"Eğer istemezsem"
"Yıllar beni kolay yakalayamaz"
"Ben durup beklemezsem"
"Artık beni asla yaralayamaz hayat"
"Eğer istemezsem"
"Yıllar beni kolay yakalayamaz"
"Ben durup beklemezsem"
"Artık beni asla yaralayamaz hayat"
"Eğer istemezsem"
-(Nisan) Anne. -(Bahar) Efendim canım.
-(Nisan) Salata koyar mısın? -Koyarım tabii, gel.
-Getir tabağını. -Bana da koyar mısın?
-Tabii oğlum. -Yarın böyle kalabalık olamayacağız.
Biz hep geliriz dede, üzülme.
Biliyorum canım. Üzülmüyorum ama böyle kalabalık olmak güzeldi.
Sen nerede kalacaksın enişte?
(Gerilim müziği)
Bir otelde kalacağım birkaç gün.
Aa! Ne oteli canım? Burada kalırsın.
(Şirin) Değil mi anne?
Belki otelde daha rahat eder.
(Nisan) Otelde niye kalıyorsun?
Otel ne?
Hani Ceyda ablanın düğününde kalmıştık.
Ha, minicik şampuanların olduğu yer mi?
(Nisan) Evet.
Bulduğum eve yakın bir otelde kalacağım.
Daha rahat taşınmak için.
Nasıl yani, buldun mu ev?
-Buldum. -(Şirin) Nerede?
Baharlara yakın.
Öyle mi?
Bizim evimize mi yakın, çok mu yakın?
-Çok, çok mu yakın? -Çok, çok yakın.
Çünkü artık sabahları ben götüreceğim sizi okula.
Yaşasın! Hep mi?
Yani yerleşip, taşındıktan sonra hep.
Anne duydun mu?
(Nisan) Bundan sonra babam bizi hep okula götürecekmiş.
-Duydum. -(Nisan) Yaşasın!
-Seni çok seviyorum babacığım. -Güzel kızım benim, kızım.
Gel bakalım, sen de gel bakalım.
Size söz verdim ya, bak sözümü tutuyorum işte.
Hadi, hadi bakalım yerinize.
(Bahar) Oturun, yemeğinize devam edin bakalım.
Tam olarak nerede?
(Gerilim müziği)
Ben, taşınmada falan yardıma ihtiyacı olur diye sordum.
Yani haber et mutlaka. Ben seve seve gelirim.
Ne de olsa işim gücüm yok.
Gerek yok, ben hallederim.
(Enver) Senin işin gücün var.
Gömleklerde bana yardım edeceksin.
Niye? Sarp'a olan borcumuzu ödemedik mi?
Niye kasıyoruz bu kadar kendimizi?
Ama Suat'a olan borcumuzu ödemedik daha.
Suat mı?
Sizin Suat Bey'le ne ilginiz var ki?
Eniştem biliyor.
Söylemedi mi sana?
Pırıl teyzenin babası Suat Bey mi?
-Ona mı borcunuz var? -(Hatice) Evet, öyle.
Teyzenizin borcu var, kapatacağız ama.
Neyse, bırakın şimdi bunu.
Bu bulaşık makinesi benim hiç içime sinmedi.
(Hatice) Yani çok teşekkür ederim, sağ olun aldınız ama...
...yani biz Bahar'a eski bir makine vermiştik.
(Hatice) Şimdi yenisine konmuş gibi bir şey olduk.
Hayır hayır, hiç öyle olmadı anne. Öyle bir şey düşünmeyin lütfen.
Tabii anneciğim, öyle düşünme. Eniştem sonuçta zengin.
Bundan sonra istediği kadar bulaşık makinesi alabilir ablama.
(Gerilim müziği)
Ee, ev nasıl, büyük mü?
Müstakil mi?
Ya da villa mı?
Hayır.
O zaman rezidans?
Gerçi şimdiki rezidanslar çok iyi oluyor, çok şık. İyi seçim.
Öyle bir yer mi?
Hayır kızım. Apartman dairesi.
(Doruk) Kocaman mı?
-(Sarp) Kocaman değil. -Havuzu var mı?
-Yok. -Aa!
-Oyun parkı var mı? -(Sarp) Yok.
Kızım ben...
...sizi hep havuza ve parka götürürüm.
Hatta yazın denize de götürürüm. Beraber yüzeriz, olur mu?
Annem bize yüzme öğretti.
Uydurma Dorukcuğum, biz yüzmeyi bilmiyoruz.
Halıda yüzüyoruz.
Evet, halıda yüzüyoruz.
-Ben, denizde de öğretirim. -Kamp yapmayı da öğret.
Çok iyi fikir. O zaman hep beraber kampa gideriz.
Zaten anneniz de çok sever kampı.
Hayır, sevmem.
Evet, annem hiç sevmez kamp yapmayı. Bize anlattı.
Anlattı mı?
-Ne anlattı kızım? -Sen kampa gidiyormuşsun...
...ama annem seninle gelmiyormuş.
Çünkü çok korkuyormuş, geceleri dağlarda kalmaktan.
(Nisan) Böcekler falan.
Korkuyordu evet.
(Duygusal müzik)
Tamam, biz de üçümüz gideriz kampa.
-Annem de gelsin. -(Bahar) Beni karıştırmayın.
Siz gidersiniz işte üçünüz, ne güzel.
Ben gelirim.
(Şirin) Hem çocuklara da göz kulak olmuş olurum.
(Şirin) Ben çok severim. Doğayı, hayvanları.
-(Enver) Öyle mi? -Evet, öyle tabii.
Hatice sen, bu kızın hiç kedi falan sevdiğini gördün mü hayatında?
Öyle birdenbire sorunca, ben hatırlayamadım Enver.
Lüzumsuz konuşmayı bırak artık.
-(Enver) Hiçbir yere gideceğin yok. -Ama güzel olurdu yani.
Hem, eniştemin öyle kamp deneyimlerini görmek--
-(Enver) Şirin! -Yavrum, siz yemeğinizi bitirdiniz mi?
-(Nisan ve Doruk birlikte) Evet. -(Bahar) Tamam, çok güzel.
(Bahar) Hadi bakalım, kalkın şimdi. Önce eller yıkanacak...
...sonra da ödevlerinizi yapın. Olur mu?
-Gel. -Gel kızım, şuradan geç.
Anne, benim o kadar ödevim yok.
Yani Dorukcuğumla davetiyeleri hazırlasak, olur mu?
(Bahar) Tamam, olur. Tabii ki de olur. Geç bakalım, odaya girin.
(Bahar) Biz konuşup, bitirene kadar çıkmak yok. Tamam mı?
(Bahar) Biz biraz konuşacağız. Hadi bakayım, elinizi yıkayın...
...doğru odaya.
(Gerilim müziği...)
(...)
Anne hadi şimdi her şeyi böyle baştan sona...
...detaylı ve net bir şekilde konuşalım. Hı?
Değil mi? Hadi.
Ama önce...
...Sarp sen artık şu durumunu bir söyler misin? Bilmeleri gerekiyor.
Peki.
(Gerilim müziği)
Bu Kısmet diyorum...
...evli miymiş acaba?
Yok, değil.
Hiç evlenmemiş mi?
Evlenmemiş.
Vardır ama onun yaşı. Değil mi?
-Kaç yaşında biliyor musun sen? -Bilmem.
Gördüğünde kendisine sorarsın.
Hem sana ne kızın yaşından?
Ya ne bileyim.
Yani telefonda bol bol konuşuyorsunuz ya.
Ne bakıyorsun öyle? Görmüyor muyum oğlum ben, kör müyüm?
Bu üst katı kiraya verdik ya...
...adamlar tutturdu kontrat diye. Yarın adamlarla kontrat imzalayacağım.
İyi, hayırlı olsun.
Arif, acaba diyorum biz bu işler için...
...bir avukatla mı konuşsak?
(Yusuf) Kısmet Hanım falan mesela ha?
Koskoca avukat, senin döküntü apartmanın işleriyle mi uğraşacak?
Ne var oğlum? O kadar arkadaşlık ediyorsun.
Kızı yorma bunun için.
(Sessizlik)
Peki bunun...
...ailesi falan kimmiş, Allah aşkına?
Nereliymiş bunlar?
Sana ne?
Arif, merak ediyorum.
Ne olur cevap versen de, baba oğul şurada iki sohbet etsek.
Babası ölmüş.
Bir anası var, o da alzaymır olmuş.
Ne zaman ölmüş babası?
Kısmet daha doğmadan.
(Arif) Anası hamileyken.
Hiç görmemiş babasını.
Yapma ya!
-Çok mu üzüldün? -(Yusuf) Yok, üzülmek değil de.
Sen, hakikaten bilmiyor musun bu kızın yaşını, Allah aşkına?
Benden dört, beş yaş küçük.
(Arif) En son öyle bir şeyler demişti.
Başka kardeşi var mıymış?
Ana ayrı, bir abisi varmış.
(Arif) Ama hiç görmemiş.
Var mı başka sorun?
Yok.
(Gerilim müziği)
Öyle işte. Artık ben zengin bir adam değilim.
(Sarp) Yani diğer mevzulara girmeden önce...
...bunu bilmeniz gerekir diye düşündüm.
(Şirin) Ben anlamadım.
Senin artık hiçbir şeyin yok mu yani?
Hayır, tek kuruşum bile yok.
Bu belalardan kurtulmak için, bütün paramdan vazgeçtim.
(Sarp) Hayatıma, o kaza gününde kaldığım yerden...
...devam etmek istiyorum.
Tabii kaza diyorum da...
...sizleri üzmemek için. Yoksa...
...hepimiz bunun bir kaza olmadığını biliyoruz.
(Şirin boğazını temizledi)
(Gerilim müziği)
O geceyi hatırlıyor musun?
Hayatımı mahvettiğin o geceyi?
Hatırlamıyorsa da...
...hatırlamasını sağlayacağız.
Bu masadaki herkesin bildiği ve bilmediği şeyler var.
Ve ben her gün, yeni bir şey duymaktan...
...yeni bir şey öğrenmekten artık çok bunaldım.
O yüzden... (Şirin boğazını temizledi)
...şimdi ne var ne yoksa...
...bütün detayıyla konuşacağız.
Tek tek.
Ama önce, bilmek istediğim bir şey var.
(Bahar) Senin Suat'la ne alakan var?
Sen de bana dağ evinde demiştin.
Bana ilik nakli için Şirin'i aradığınızda...
...onu Suat'ın evinde bulduğunu söylemiştin.
Senin, Pırıl'ın babasıyla ne işin olabilir?
Ne oluyor ya?
Niye susuyorsunuz?
Başınızı öne eğmeler falan.
Ben, genç ve bekâr bir insanım.
Başkaları gibi evli biri değilim.
Niye utanacağım ki?
Biz Suat'la sevgiliydik.
(Gerilim müziği)
Anne, doğru mu bu?
Yani.
Bir zaman vardı öyle bir şey ama...
...ayrıldılar.
(Hatice) İşte o adam...
...hediye bir takı vermiş Şirin'e.
O da bozdurmuş.
Biz de o parayla, Sarp'a olan borcumuzu ödedik.
Şimdi de o adama olan borcumuzu ödeyeceğiz.
Ödeyeceğiz tabii ödeyeceğiz, ödeyeceğiz.
Suat'ın parası mıydı, bana verdiğiniz para?
(Enver) Öyle deme oğlum.
O senin paran.
Onun parası değil.
Ona borcumuz var, o ayrı.
Onu da biz Şirin'le beraber çalışıp, ödeyeceğiz.
Evet.
Sen utanmıyor musun, bu insanlara bunu yaşatmaya?
Neyi ablacığım?
Senin bu insanları bu kadar üzmeye hakkın yok.
Annemle babama bunları yaşatmaya hakkın yok. Anladın mı?
Hı.
Mevzu anneyle babayı üzmeye geldiyse eğer...
...senin benden aşağı kalır yanın yok. Biliyorsun değil mi?
(Şirin) Ne?
Geçmişteki mevzuları dönüp dönüp açan, sen değil misin?
(Şirin) Sen böyle konuştuğun zaman, onlar üzülmüyor mu sanıyorsun?
(Şirin) Konuşalım mı istiyorsun?
Tamam. Konuşalım.
-Ne bilmek istiyorsun? -Her şeyi.
Ben her şeyi bilmek istiyorum.
Ama belki de hayatında ilk kez haklısın.
Tadını çıkar.
İkimiz de sizin çocuğunuzuz ve bu konuştuğumuz şeyler...
...sizi çok üzüyor, farkındayım ve özür dilerim.
(Bahar) Ama bunları bir şekilde konuşup...
...konuyu kapatmamız lazım. O yüzden...
...Şirin ve Sarp'la bahçeye çıkıp...
...bunu üçümüz aramızda konuşalım.
Siz lütfen dâhil olmayın bu konuya. Hadi.
(Enver) Baharcığım...
...biz de katılsak da...
...yani hep beraber nedir, ne değildir.
(Enver) Yani biz de çünkü bu...
...işte telefon falan yani biz de mevzuya dâhil olduk bir şekilde.
(Gerilim müziği)
Tamam. O zaman şöyle yapalım.
Her şeyi baştan sona konuşalım...
...ve bu konuyu kapatalım artık. Tamam mı?
Ama ben burada nefes alamıyorum. O yüzden...
...bahçeye çıkalım. Hava da fena değil.
Rahat rahat konuşuruz. Tamam mı?
İyi olur, öyle yapalım. Hatice hadi.
(Enver) Dışarıda şey yapalım.
(Duygusal müzik...)
(...)
Merhaba.
Merak etme, başına bela olmaya gelmedim.
İki dakika konuşalım mı?
Tabii.
(Emre) Böyle oturalım mı?
-İçecek bir şey ister misin? -Yok, sağ ol.
(Müzik)
Sen o gün öyle geldin ya yıktın, döktün.
Ben böyle bir şaştım, diyemedim diyeceklerimi.
Gerçi ne diyeceğimi de bilmiyordum.
Ama sonra düşündüm de...
...sen de haklısın.
Sonuçta sen beni tanıdığında, ben böyle değildim.
İnsan bir kere düşmeye görsün...
...her kötü şeyi, yakıştırıveriyorlar sana.
Bizde böyle bu işler. Ahlak, namus falan.
Pavyon karısıysan kötüsündür, bitti.
Ben bunu çok uzun zaman önce öğrenmiştim de...
...neyse.
Normal yani senin de beni kötü niyetli olduğumu düşünmen.
(Ceyda) Haklısın.
(Ceyda) Suçlamıyorum.
Ben zaten...
...senin böyle yanlış şeyler düşüneceğini bildiğim için...
...diyemedim Arda'yı sana.
Zaten ölsem de diyemezdim.
Duymuş oldun işte.
(Müzik)
Ceyda...
...belki başından deseydin...
...bunları ben böyle düşünmezdim ama...
Bütün bu olanlar.
Lütfen kendini benim yerime koy.
Yok. Doğru diyorsun.
Sen kendince haklısın zaten.
Neyse, diyeceğim o ki...
...hani sen o gün dedin ya...
...para mı koparmaya çalışıyorsun benden, ne istiyorsun...
...ben senden, para falan istemiyorum.
Ama bir şey istiyorum. Onu demeye geldim.
(Duygusal müzik)
Ne? Ne istiyorsun?
Sen beni yine...
...eski bildiğin Ceyda olarak bil.
Kötü düşünme benim hakkımda.
Bir onu kaldıramam.
Başka da bir şey istemiyorum.
Beni kötü bilme yeter.
Zaten...
...üç beş kişi var, beni iyi bilen.
Onlar öyle bilmeye devam etsin bana yeter.
Başka bir şey istemiyorum ben hayattan.
Vallahi, başka şeylerde gözüm yok benim.
Benim hevesim her şeyden geçti.
Bundan sonrası sağlık olsun...
...dost olsun yeter.
Tamam mı?
(Duygusal müzik...)
(...)
Canın sağ olsun.
Hadi.
Kal sağlıcakla.
(Duygusal müzik)
(Bahar) Tamam mı? Artık hiçbir yalan yok.
Ne olursa olsun hepimiz doğruyu söyleyeceğiz.
Şimdi en baştan anlatın.
Nerede tanıştınız?
Hatırlamıyorum ben.
Otobüs durağında.
(Şirin dış ses) Merhaba.
(Sarp dış ses) Merhaba.
(Şirin dış ses) Ben sizi tanıyorum. (Geçiş sesi)
Bir gün çalıştığınız kafeye gelmiştim, oradan hatırlıyorum.
Öyle mi? Kusura bakmayın.
Benim yüz hafızam biraz zayıftır.
Olsun, önemli değil.
-Ben Şirin. -Memnun oldum.
Ben de Sarp.
(Geçiş sesi)
Öyle yani. Sonra da beraber otobüse bindik.
Aslında bayağı da sohbet etmiştik ama Sarp nasıl hatırlamıyor onu anlamadım.
(Gerilim müziği)
Bahar gerçekten hatırlamıyorum.
Yani hangi günden bahsettiğini bile hatırlamıyorum.
Bu manyak her şeyi planmış zaten.
Benim için öylesine bir kızdı.
(Gerilim müziği)
Yani...
...başka türlü bir şey zaten aklıma gelmezdi Bahar.
Sana nasıl âşık olduğumu, deliler gibi sevdiğimi biliyorsun.
Ne gülüyorsun?
(Sarp) Sen hâlâ nasıl gülebiliyorsun?
O kadar insanın hayatını dağıttın, hâlâ gülüyorsun.
Sen aşktan bahsedince, öyle komiğime gitti.
(Gerilim müziği)
Hadi tanıştığımız günü hatırlamıyorsun Sarp...
...peki sonra?
Konuştuğumuzu, buluştuğumuzu hatırlamıyor musun?
Sen çağırdın beni kaç kere.
Bahar yalan söylüyor.
Hepimizin gözünün içine baka baka yalan söylüyor.
Bahar sen tanımadın mı bu kızı? Hâlâ ona mı inanıyorsun?
Ben şu anda kimseye inanmıyorum.
Sadece herkesin anlatacağı şeyi duymak istiyorum. Hepsi bu.
(Şirin) Tamam.
Başta ablamın kocasını merak etmiştim.
(Şirin) O zamanlar 16-17 yaşındaydım, çocuktum.
Ben senin peşine düştüm, bunu hiçbir zaman inkâr etmedim ki.
Ama sonra...
Sonra görüşmediğimizi söyleyebilir misin Sarp?
(Şirin) Senin o dağcı dükkânında kaç kere buluştuğumuzu inkâr mı ediyorsun?
Bahar yalan söylüyor.
Yani sen şimdi...
...o otobüs durağında tanıştıktan sonra...
...vapurdaki olay gününe kadar Şirin'i bir daha hiç görmediğini mi söylüyorsun?
(Sarp dış ses) Merhaba.
-(Şirin dış ses) Kolay gelsin. -(Sarp dış ses) Hoş geldin.
(Geçiş sesi) Ben sana teşekkür etmeye geldim.
Dağcılık kulübündeki arkadaşlar sayende çok ilgilendi.
Çok sağ ol.
Bu dağcılık işlerine nereden merak sardın?
-Nasıl başladın? Biraz anlatsana. -Sana bir şey söyleyeyim mi?
(Sarp) Bir kere tırman bir daha vazgeçemeyeceksin.
(Sarp) Nasıl anlatayım... Yaşaman lazım ya.
(Geçiş sesi)
Birkaç kere gördüm herhâlde.
Bilmiyorum.
(Müzik)
Gerçekten hatırlamıyorum.
Yani...
...ekstrem sporlara ilgileneyim dedi ben de sadece yardımcı oldum.
(Sarp) Bahar biliyorsun ben o dönem bir sürü gence yardımcı oldum.
(Sarp) O da onlardan biriydi sadece.
Sonra bana biraz ilgisini anladım, hemen de konuştum.
Konuştuk, hatırlıyorsun değil mi? Konuştuk.
Dükkâna geldin...
(Sarp dış ses) Şirin bak her gün buraya gelmen doğru değil.
(Sarp dış ses) Ne okulun buraya yakın ne de evin.
(Geçiş sesi) Şirin...
...bak niyetinin kötü olmadığını biliyorum.
Ama küçük kızlarla flört eden biri gibi görünmeyi, hiç istemem.
-Biz flört mü ediyoruz sence? -Hayır, Şirin. Saçmalama!
Bak ben evliyim, ben evli!
Evli.
Ve karımı çok seviyorum.
-(Şirin dış ses) Tamam, daha az uğrarım. -(Sarp dış ses) Hayır, hiç uğrama.
(Sarp dış ses) Artık buraya gelmeni istemiyorum.
(Geçiş sesi)
Öyle yani.
Gerçekten öyle. Onun ima ettiği gibi hiçbir şey olmadı aramızda.
Yalan söylüyor.
Yalan söylüyor ha?
Bence sen yalan söylüyorsun Sarp.
Ve şu anda, buradaki herkes senin yalan söylediğini biliyor.
Bahar ne diyorsun sen?
Enver abi sen de gördün o telefonu, o mesajları.
Sence o mesajlar, öylesine bir şey miydi?
-Ne telefonu, neden bahsediyorsunuz? -Senin vapurda...
...düştüğün gün kullandığın telefon.
Nasıl?
(Müzik)
Ne yaptın?
Ne yaptın!
Ben sadece o telefonun ellerine ulaşmasını sağladım o kadar.
-Nasıl? -Ben biliyorum.
Benim de dâhilim oldu o olaya, ben anlatayım size.
(Geçiş sesi)
(Müzik)
(Bahar dış ses) Sarp'ın telefonunu bana, Enver abi göndermiş.
Sarp'ın telefonunun, sende ne işi vardı?
Sen benim kocamın telefonunu, nereden buldun?
Sarp, bize geldikten birkaç gün sonra...
...biri telefonu kapıya bırakmış.
(Geçiş sesi)
Bana da yakışmadı tabii yalan söylemek.
Bahar ben, tekrar çok özür dilerim senden.
İnsan...
...o anda ne yapacağını, ne edeceğini bilemiyor.
Nasıl?
Benim vapurdan attırdıktan sonra, telefonu buluyor...
...sonra telefondan mesaj atıyor ve sen hâlâ ona inanıyorsun Bahar.
Eğer senin dediğin gibi...
...senin vapurdan atılmana Şirin sebep olduysa...
...ve sonra senin telefonunu alıp, mesajlar attıysa falan tamam...
...oraları anladık.
Bundan bu kadar emin olabiliyor musun abla?
Gerçekten için rahat rahat, kocam yapmamıştır diyebiliyor musun?
Şirin sus, yeter artık!
Ben biliyorum. Hatice de biliyor.
Kendisi atmış o mesajları, söyledi bize.
Peki o fotoğraf?
Anne...
...senin telefonundaki o fotoğraf?
Ne fotoğrafı?
Vapurdan düştüğün gün, annemlere gitmeden önce...
...büyüdüğün kasabadaki Bahtiyar bakkala gitmişsin...
...bize yazdığın mektubu vermek için.
Ee?
Ben o zamanlar Doruk'a hamileydim.
Ve ben, hiçbir şey bilmiyordum.
Ne orayı, ne oradaki hikâyeleri, hiçbirini bilmiyordum.
Ben bunları bilmiyorken Şirin'in orada bir fotoğrafı var Sarp...
...bu nasıl olabiliyor?
Kızım, sen o fotoğrafı nereden biliyorsun?
Telefonunu verir misin anne?
Tamam. Al.
(Gerilim müziği)
Bilmiyorum.
Bu fotoğraf bir ara senin ekran fotoğrafınmış.
Doruk görmüştü. Bana söylemişti.
Tabii, ben başta inanmadım ona.
Çocuk dedim, karıştırıyor dedim.
Ama sonra içime bir kurt düştüğü için baktım telefonuna ve o fotoğrafı gördüm.
Ben oranın...
...Sarp'la ilgili bir yer olduğunu bilmiyordum, gerçekten.
(Enver) Vallahi de billahi de bilmiyoruz kızım.
Hatta ben söyledim annene, torunların fotoğrafını ekrana koy diye.
-Senden bir şey sakla-- -Biliyorum, biliyorum.
Burada sizin bir durumunuz yok zaten. Sizinle alakalı bir durum yok.
Zaten konumuz da bu değil.
Eğer Şirin...
...senin dediğin gibi, öylesine biriyse...
Benim bile bilmediğim, o Bahtiyar Bakkal'ın...
...önünde fotoğrafı ne arıyor Sarp?
-Nasıl böyle bir fotoğrafı olabiliyor? -Gerçekten bilmiyorum.
Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum.
Ben de öteki fotoğraflar diyor sandım, aklım çıktı.
-Hangi öteki fotoğraflar? -Saçmalıyor.
Hangi öteki fotoğraflar?
(Gerilim müziği)
Bilmiyorum. Saçmalıyor.
Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Saçmalıyor.
Ben bugüne kadar hep...
Ben hep diyordum ki...
(Müzik)
Boş versene.
-Bahar, Bahar-- -Sakın Sarp, sakın!
Lütfen!
(Müzik)
Ben de yatıyorum. İyi geceler.
(Müzik...)
(...)
Sofrayı toparlayayım.
Sana yardım edeyim.
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
(Kapı kapandı)
(Bahar) Hadi bakalım. Yediyseniz artık kalkalım.
(Bahar) Hadi oğlum, at bunu da ağzına.
Anne, niye bugün kahvaltıyı beraber yapmadık?
Evet. Teyzem de yok.
Babam da yok, sen de yoksun. Sen de oturmuyorsun.
Herkesin işi gücü var. Sizinle mi uğraşacaklar?
(Bahar) Hadi bakayım. Toplayın çantanızı. Hadi.
Biliyor musunuz? Ben çok özlemişim sizinle beraber okula gidip gelmeyi.
İyi ki bugün babanızın işi var, siz şimdi onunla beraber gidin...
...dönüşte ben alacağım sizi.
Ama babamın taşınma işlerini bitince, o götürecek bizi okula.
-Söz verdi. -Tamam, söz verdiyse...
...tutar o zaman. Zaten babalar verdikleri sözü mutlaka tutarlar.
Günaydın.
Biz de senden bahsediyorduk.
Tamam, anladık. Babanızı çok seviyorsunuz da...
...benim de öyle hemen pabucumu dama atmayın canım.
Ben senin ayakkabına hiç dokunmadım ki.
O öyle değil de... Tamam, sen haklısın.
Ben ellerimi yıkayım, geliyorum hemen.
(Bahar) İnşallah bir şey unutmamışızdır.
(Bahar) Ben demiştim size dün akşamdan toplayın eşyalarınızı diye.
(Bahar) Aşk olsun.
(Bahar) Oğlum onları öyle koyarsan yırtılır.
Gel, defterinin arasına koyalım.
Ben davetiyeleri arkadaşlarıma ve öğretmenlerime vereceğim.
Aferin, iyi yapacaksın.
Anne, bunu Nezir amcama verebilir misin?
(Müzik)
O gelmeyecek ki.
Gelecek, gelecek.
Bana söz verdi. Ben de onun davetiyesini başka renk yaptım.
Ama o gelemez.
-Değil mi baba? Gelemez. -Evet kızım.
-Ablan haklı oğlum, o gelemez. -Hayır, gelebilir. Benim düğünüm.
Değil mi anne? Gelebilir.
Olmaz Dorukcuğum, gelemez.
Ama ben, Nezir amcama söz verdim. O da bana söz verdi.
Geleceğim dedi.
Ama Nezir amcanla, babanın arası iyi değil.
Ama babam istediğimiz herkesi sevebilirmişiz dedi.
Evet oğlum ben...
...öyle söyledim de...
Arif abinizi de sevebilirsiniz dedi. Ben kızmam dedi.
(Müzik)
Babanın demek istedi aslında farklı bir şey Dorukcuğum.
Nezir amcan, pek iyi biri değil.
O yüzden sünnet düğününe gelmemesi daha iyi, tamam mı?
(Bahar) Hadi.
-Hiç mi gelemez Nezir amcam? -Hayır oğlum, hiç gelemeyecek.
Hadi bakalım.
Anne, hadi.
Geldim kızım.
(Gerilim müziği)
Hadi çıkın bakalım.
Her şey için teşekkür ederiz Enver abi. Görüşürüz.
-Ne demek kızım görüşürüz. -İyi günler.
-Anne. -Efendim?
Arif abim de gelebilir mi düğünüme?
Sorarız. İşi yoksa gelir.
Nisan, Arif abime de renkli bir tane davetiye yapayım mı?
Tamam, olur yaparız.
Anneanne...
-Anneanne. -Ha canım?
Bir de Arif abime de davetiye yapacağız.
Ne güzel. Yapın tabii.
(Müzik)
Bugün kafeye gelsem, biraz konuşsak?
Dün yarım kalan konuyu.
Dünkü konu yarım kalmadı. Kapandı, bitti.
Ben bir erkeğin öyle kaçamak cevaplar vermesinin...
...ne anlama geldiğini bilecek yaştayım.
Hem çocuklar da bir şey anlamasınlar daha fazla konuşma bu konuyu.
Ben de kendimi ne kadar tutabilirim, bilmiyorum zaten.
(Doruk) Baba.
Efendim oğlum.
Bugün senin ne işlerin var?
Enver dedem bizi niye okuldan alıyor.
(Sarp) Bugün bulduğum evi kiralayacağım oğlum.
Sonra da evle ilgili yapmam gereken bir sürü şey var.
-Nasıl şeyler var? -Sizin için evi güzelleştireceğim.
-Odamızı mı? -Her yeri.
Hadi öpeyim sizi. Biz buradan aşağıya ineceğiz anneannenizle.
(Bahar) İyi dersler. İyi dersler canım. Görüşürüz.
-İyi dersler. -Sağ ol anneanne.
(Müzik)
(Dikiş makinası çalışıyor)
(Gerilim müziği)
Şirin.
(Gerilim müziği)
Şirin. Hadi işimiz çok. Hadi.
Şirin.
(Gerilim müziği)
(Kapı vuruluyor)
(Gerilim müziği...)
(...)
Adam şu kel olan.
-Merhabalar. -Merhaba, merhaba.
Evi kiralayacak arkadaş bu.
-Öyle mi? Hayırlı olsun. -Sağ olun.
-Benim adım Yusuf. -Memnun oldum.
Oğlum bize çay getir, çay.
Ben sözleşmeleri hazırladım. İsterseniz hemen imzalayalım.
Tabii. İmzalayalım.
-Şey, isim neydi? -Bütün bilgiler orada yazıyor.
Öyle mi? Tamam. Gözlüğüm... Gözlüğümü çıkartayım.
Ah evde bıraktım galiba gözlüğümü.
-Standart kira sözleşmesi. -Öyle mi?
Ben adres bilgilerini, banka bilgilerini, aylık kira bedelini falan yazdım hepsini.
Siz sadece şuraya isim, soy isim, altına bir imza atarsanız olur.
-Nereye? -Hemen altına.
-Şuraya mı? -Şuraya.
Şurası değil mi? Tamam.
Bu nüshaya da.
-Tam şurası mı? -Evet.
Tamam. Hadi hayırlı uğurlu olsun.
-Ne zaman taşınacaksınız? -Hemen.
Hemen. İyi.
Dün arkadaşıma verdiğiniz hesap numarasına altı aylık kirayı atıyorum.
Altı aylık mı?
Ben de zaten sizin anahtarınızı hazırlamıştım.
Burada. Buyurun.
Hayırlı uğurlu olsun.
-Aktardım şimdi. -Sağ ol.
-Bunu da alın. -O sizde kalacak.
Bende mi kalacak? Tamam.
-Biz müsaade isteyelim. -Ama çaylar?
-Başka zaman. İyi günler. -İyi günler.
-Hayırlı olsun. -Hayırlı olsun.
(Kapı tıklanıyor)
Gel.
-Efendim, Şirin Hanım geldiler. -Al hemen içeriye.
Buyurun.
-Hoş geldin Şirin. -Hoş bulduk.
Bu ne güzel sürpriz böyle?
-Öyle mi? -Bence öyle.
Geçsene. Otur.
Ne ikram edeyim sana? Ne içersin?
Hiçbir şey almam. Seni görmeye geldim.
Peki.
Nasılsın bakalım?
İyiyim.
Evde durumlar nasıl? Sarp ile Bahar sizde mi hâlâ?
Bizdeler ama...
...galiba bugün taşınacaklar.
Araları iyi mi?
Yani işte çocukların yanında iyi gibi yapıyorlar.
Bence ablam hâlâ o kahveciyle beraber.
Öyle mi?
Bence öyle.
Nezir’den haber aldılar mı hiç?
Aslında geçenlerde eve bir paket geldi.
Nezir, Nezir... Neydi soyadı?
-Korkmaz. -Hah. Nezir Korkmaz.
Ondan paket geldi.
-Ne paketi? -Öyle önemli bir şey değil.
Bahar’ın çocuğuna, sünnet kıyafeti göndermiş.
-Sünnet kıyafeti mi? -Evet.
Doruk’a sünnet yapılacak da bu hafta sonu.
Onun için hediye göndermiş Nezir.
Hatta sünnete, Nezir’i de davet edecekler.
Yahu akıllarını mı kaçırdılar bunlar?
O adamla neden irtibat kuruyorlar ki? Hepimizi tehlikeye atacaklar.
(Dışarıya nefes veriyor)
(Boğazını temizledi)
Suat aslında, ben başka bir sebep yüzünden geldim.
Yani senden bir şey isteyecektim.
Seni dinliyorum.
Malum işsizim.
Kursu da bıraktım.
Hiç de param yok.
Böyle bütün gün babamla dikiş dikiyorum.
-Senin için ne yapabilirim? -Belki bana iş verebilirsin.
Çok isterim ama yapamam.
Pırıl, senin burada çalışmandan hiç hoşlanmaz.
Öyle mi?
İş veremem ama sana para verebilirim.
Eh, bir işi tercih ederdim ama...
...yani tabii, biraz fazla sıkıştım bu ara.
Kızım bana muhasebeyi bağlar mısın?
Babanla konuştum, çocukları almaya çıkacakmış birazdan.
Sağ ol anne.
Ceyda da aradı, pırıl pırıl oldu eviniz dedi.
Harika. Ne iyi oldu barışmanız.
Öyle.
Baban çocukları Ceyda’ya bırakacakmış.
Ondan sonra da eve dönecekmiş çalışmaya.
Anne ben diyorum ki acaba Ceyda pavyon...
...pavyona geri dönmek yerine, gömleklere yardım mı etse?
Aslında çok iyi olur. Sen onunla bir konuşsana.
Hem benimle arası iyi değil biliyorsun.
Olur. Ben konuşurum.
Bahar, dün gece için--
Anne dün geceyi, ne olur hiç konuşmayalım.
Zaten konuşacak bir şey de yok.
Herkes söyleyeceğini söyledi, bitti gitti işte.
Doğru söylüyorsun. Bitti gitti her şey.
Hayat akıp geçiyor, herkes değişiyor.
Şirin bile değişti.
Bakma bana öyle.
Sen de bir annesin.
Doruk ile Nisan arasında, bir ayrım yapabilir misin?
Eski Şirin olsa...
...sana iliğini vermezdi.
Yani demek istediğim, eskisi gibi takıntılı değil sana emin ol.
Nezir Korkmaz.
Bakalım senin şirketin neredeymiş.
Buldum.
Mecidiyeköy.
Güzel.
-Merhabalar. -Merhaba.
-Mecidiyeköy’e gideceğiz. -Tabii.
(Müzik)
Sevinçli misiniz bakalım, evinize döndüğünüz için?
-Ben çok sevinçliyim. -Ben de çok sevinçliyim.
-Çünkü Ceyda ablamı çok özledim. -Arif abimi de.
Evet. Arif abimi de çok özledim.
Ne güzel kavuşursunuz işte bugün.
Yarın bizi babam götürecek değil mi okula?
Yok. Yarın Ceyda ablanız götürecek. Baban taşınıyor çünkü.
Yaşasın!
Babamın evini çok merak ediyorum.
Taşınır taşınmaz gösterecek bize.
Ama o zamana kadar sürprizmiş.
Ben sürprizleri çok severim.
Öyle mi?
Eh güzel sürprizleri herkes sever öyle değil mi?
-Evet. -Ben de çok severim sürprizleri.
Selamünaleyküm. Oh!
Ay!
Ay, ayaklarıma kara sular indi.
Ay, ay!
Arif oğlum babanın hayrına bir su ver oğlum.
Sağ ol yavrum.
Ne yaptınız? Hallettiniz mi?
Oh!
Hallettik, hallettik.
Aldın mı parayı?
Oradan telefonla bankaya havale yaptı.
Altı aylık kirayı yatırdı hemen.
İyi. Hadi gözün aydın.
Kimmiş adam? Ne iş yapıyormuş?
Ne iş yaptığını sormadım. Bana ne? Ne iş yaparsa yapsın.
Kirayı zamanında yatırsın da boş ver gerisini.
İyi. Gelsin de manyağın biri apartmana, gör o zaman gününü.
Hayret bir şey.
Ne? Adamın adı ne?
Adamın adı şey işte...
Ne bileyim, burada yazıyor bak.
(Gerilim müziği)
Arif abi. Arif abi.
-Arif abi. -Arif abi.
Hoş geldiniz.
Merhaba Arifciğim. Merhaba Yusuf Beyciğim.
Merhaba Enver abi.
Merhaba Yusuf amca.
(Arif) Hoş geldin Enver abi.
Hoş bulduk. Sokağa girince, benim elimi bırakıp bir koşturdular buraya doğru...
...tutabilene aşk olsun.
Ama Arif abimizi çok özlemiştik.
Ben de sizi çok özledim. Hoş geldiniz.
Ama bak öyle sokakta büyüklerin elini bırakıp koşmak yok tamam mı?
Allah korusun arabası var, motoru var.
Yoksa düşersiniz sokakta. Bak her yer yamuk yumuk.
-Tamam mı? -Tamam.
Enver abi, gel sana bir kahve yapayım.
Yok, Arifciğim. Ben senin kahveni başka zaman içerim.
Çocukları Ceyda’ya emanet edeceğim, oradan gideceğim.
Yoksa senin gömlekler, başka türlü yetişmez malum.
Hadi bakalım çocuklar.
Ben tost yemek istiyorum.
Ben de.
İyi. Ben tost yedireyim o zaman. Sonra çıkarırım yukarıya.
Olur, olur.
Ben yine de Ceyda’ya bir uğrayayım.
Yormayın Arif abinizi. Tamam mı? Hadi görüşürüz.
(Nisan) Tamam. Yaşasın.
(Arif) Görüşürüz Enver abi. Hadi gel. Gel Dorukcuğum.
Hadi oturun şöyle.
Hadi ben de kalkayım bari. Başım tutar şimdi.
Ver şu kontratı, ver.
Kim kaç tane yiyor bakalım şimdi?
-Ben dört tane. -Dört tane yiyemezsin Dorukçuğum.
Yerim, yerim.
-Yer misin ulan dört tane? -Evet, yerim.
İyi. Bekleyin. Kıpırdamayın bir yere tamam mı?
Tamam.
(Kapı zili çalıyor)
Ay, ay! Vallahi geldi.
Vallahi geldiler. Çok şükür.
Hoş geldiniz.
Nerede Nisan ile Doruk?
Arif tost yapıyor onlara. Getirecek birazdan.
İyi bakalım. Hadi kalma öyle. Geç, geç.
Ama sana zahmet ayakkabıları orada çıkarıver.
Vallahi evi kazıdım.
Belli, belli. Mis gibi kokuyor ortalık.
Sen saçını kestirmişsin.
Ne güzel olmuş. Rengini de mi değiştirdin?
Aman be babalık, nerede bende öyle kuaföre gidip kestirecek para.
Öyle evde işte kendi kendime kestim, boyadım biçtim.
-Öyle yani. -Sahi mi söylüyorsun?
Ay, sen vallahi çok kabiliyetli, becerikli ve vasıflı bir kızsın. Bravo sana.
Hadi kaldın öyle. Gel.
Bak kek yaptım. Otur da sana kek getireyim.
Yok. İstemiyorum kek.
Gel otur. Ben iki dakika seni görüp gideceğim.
Otur, otur.
Söyle bakayım bana nasılsın sen? İsten de ayrıldın.
Emre Bey’le de kötü oldu tabii.
Aman be babalık her şey olacağına varıyor. Boş ver.
Ne yapalım buna da şükür diyeceğiz oturacağız.
Sen gel, bana yardım et o zaman.
Belki bu gömlek işini, ileriye götürürüz biz seninle.
Elin de yatkın. Hamaratsın, beceriklisin. Ha?
Ben sana kurban olurum be!
Ben sana yardım etmez miyim, ederim tabii.
Ama...
...pavyonun kazancı başka.
Yani biliyorsun zaten, Arda’nın okulu çok tutuyor.
Bir de bu aralar, bana çok para lazım. Her şey yine, üst üste geldi.
Borç harç. Arda hastalandı.
Ama her gün programım yok benim.
Ben boşlarımda gelirim yardım ederim sana. Sen merak etme.
-Para falan da istemem. -Olmaz öyle şey. Olmaz.
Ay niye olmasın canım? Elime yapışmaz ya. Allah Allah.
Hem seni görürüm içim açılır. Oh.
Olmaz diyorum.
Kızım zaten sıkışıksın.
Ayrıca herkes emeğinin karşılığını alacak.
İyi. Peki madem.
Ben yarın sabahtan çocukları okula bırakacağım.
Ondan sonra sana gelirim yardıma.
Tamam.
Ah yok. Hayır. Yarın prova var.
Öteki gün sabahtan gelirim, ben sana yardım etmeye.
Merak etme.
Yaşa sen. Hadi bakalım gidiyorum ben.
Dur. Nereye gidiyorsun? Ben daha kek verecektim.
Hem şey diyeceğim sana ben.
Hani geçen Bahar geldiydi ya buraya, bir giremedi içeriye, fena oldu.
Yeliz geldi aklına tabii.
Haklı kız. Kolay değil.
Ben de kötü oldum kapıdan girerken ama üzülmeyesin diye söylemedim sana.
Hepimiz öyle oluyoruz.
Ben de bilemedim. Ne bileyim böyle, derleyip topladım ortalığı ama.
Hani Bahar’ın morali de iyi olsun istiyorum.
Bak ne yapalım biliyor musun?
Ben Hatice’yi arayayım, o iş çıkışı Bahar’la beraber gelsin buraya.
Kız yalnız kalmasın, oldu mu?
Benim telefon montta. Dur.
(Nisan, Doruk ve Arif gülüyor)
Hulusi, hemen şu aşağıda soldaki apartman.
Saray Apartmanı.
-İkinci kat, sağdaki kapı tamam mı? -Tamam, abi.
İkinci kat, sağdaki kapı.
Evet. Tamamdır.
Önce o boyaları bırak.
Sonra da alınacak ölçüleri, ben buraya yazdım...
...hepsinin karşısına ölçüp yazarsın tamam mı?
-Tamamdır abi. -Hadi. Dikkatli ol.
(Gerilim müziği...)
(...)
Arif abi biliyor musun yarın babam bizi kendi evine götürecek.
Yeni evi var onun.
Öyle mi? İyi bakalım.
Hem de bizim evimize çok yakınmış babamın evi.
İyi. Ne güzel.
Arif abi biliyor musun, bugün öğretmenim bana aferin dedi.
Niye aferin dedi?
Çünkü saçımı kendim taradım ben. O da bana aferin dedi.
İyi. Ne güzel taramışsın. Aferin sana.
Kız, öğretmen sana da aferin dedi mi?
Evet. Bana da soruyu bildiğim için aferin dedi.
İyi. Aferin sana da.
Benden de size aferin. Sana dört tane aferin Dorukçuğum.
(Gerilim müziği)
(Kaputa vurdu)
Arkadaşım, aracı biraz ileriye alır mısın? Kamyon gelecek de.
-Alırım. -Eyvallah.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Arif) Özlediniz mi evinizi bakalım?
Hadi alsana. Adam bekliyor.
Bizim arkadaş anahtarı alıp gitmiş de...
Hayda!
Ne yapacağız?
Ben şimdi bir koşu alıp gelirim.
İyi. Hadi.
(Gerilim müziği)
(Telefon çalıyor)
Buyur Sarp abi.
Tamam, abi. Ben seni oradan alırım.
Tamam.
Yani, Sarp Bey mi çağırmış Nezir’i sünnet düğününe?
Ne bileyim Şirin öyle söyledi. Herhâlde Sarp davet etmiş.
Ya Nezir ile Sarp, düğünde konuşurlarsa...
...Nezir, meteliksiz kalmanı falan istemedim...
...benim bundan hiç haberim yok derse?
Ne yapmamı emredersiniz efendim?
Nezir Bey. Şirketten çıkarken verdiler bunu.
(Müzik)
Nedir efendim o?
Davetiye.
Sünnetimde herkes olacak. Mert abininki gibi.
Sen olacaksın, babam olacak. Sevdiğim herkes olacak.
(Doruk dış ses) Belki Mert abi de gelir.
(Kapı vuruluyor)
Ay, benim kuzularım gelmiş!
Evin neşeleri geldi.
-Ben seni çok özledim. -Ben de seni çok özledim.
Ay, ben de sizi çok özledim be!
Saçların çok güzel olmuş.
Evet. Çok güzel olmuş.
Zaten güzeldin, şimdi daha güzel olmuşsun.
Beğendin mi paşam?
Vallahi en çok senden korkuyordum beğenmeyeceksin diye.
Güzel olmuş gerçekten. Güle güle kullan.
Sağ olasın Arif.
İşte öyle kırpıverdim.
İyi yapmışsın.
Hadi bakayım. Ne yapıyorsunuz burada? Hadi geçin içeriye.
Hadi, hadi.
İyi. Görüşürüz o zaman.
Gitme. Sen de bize gel biraz.
Yok. Gelemem ben.
Evet, evet. Ne olur, ne olur sen de gel.
Evet. Ne olur.
Ulan kahveye gitmem lazım.
Bir sürü işim var. Biz sonra görüşürüz olur mu?
Ama biz daha yeni geldik.
Yok, yok. Bırakamaz Arif abiniz kahveyi.
Adamın işi gücü var. Hadi bakayım. Hadi içeriye.
Görüşürüz.
Hadi bakayım.
Yaşasın! Güzel evimiz.
Evimiz! Evimiz! Evimiz!
-Siz çok mu özlediniz evinizi? -Evet.
Ben seni daha çok özledim.
Oh hele ben, hele ben!
Hadi bakayım, çıkarın ayakkabılarınızı.
Yardıma ihtiyacınız var mı?
Kusura bakma abim. Alışkanlık işte. Atmışım anahtarları da cebime.
Neyse. Sorun değil.
Sen ne yaptın?
Bıraktım abi boyaları. Söylediğin ölçüleri de aldım.
Kimseyi gördün mü?
Bir amca, apartman mı boyanacak, diye sordu.
Başka?
Başka kimse yoktu abi.
Al abi, bak. Söylediğin ölçülerin hepsini yazdım abi.
Ben ne yapayım şimdi?
Biraz daha işimiz var, devam et sen.
Peki abi.
(Müzik...)
(...)
-Kolay gelsin Emre Bey. Biz çıkıyoruz. -Pardon.
Çıkmadan önce sizinle bir şey konuşmak istiyorum.
Buyurun.
Ceyda'nın çocuğu konusunda, ne yapacağımı merak ettiğinizi biliyorum.
(Müzik)
Hiçbir şey yapmayacağım.
(Duygusal müzik)
Bugüne kadar her şey nasıl olduysa, bundan sonra da öyle olacak.
Duymamış gibi yapacağım.
Ama duydunuz.
Evet, duydum ve unuttum.
Bize bir açıklama yapmanıza gerek yok Emre Bey.
Bize söz düşmez.
Bu konu sizinle vicdanınız arasında.
Kolay gelsin.
(Duygusal müzik)
Bir de iyi insan dersin.
Nasıl yan çizdi hemen gördün mü?
Öyle.
Bize de tavırlı.
Bırakmayın işi diyor ama belki de bırakmak lazım.
Mahcup oluyor insan. Böyle surat yapınca.
Ben bu işi bırakamam ama biliyorsun, çok ihtiyacım var.
Anne sen benimle gelmeseydin.
Hem Enver abiye yardım edeceksin gömleklere, hem börek yapacaksın.
Merak etme kızım. Ben onların hepsini yaparım.
Hem ben de geleyim, bir göreyim, bakayım ne eksiğin var.
Sen bilirsin.
(Müzik)
-İyi misin kızım? -İyiyim.
Ceyda babana senin için...
...eve girerken kötü olmuş dedi de.
Şimdi anlaşıldı.
O da seni tembihledi, sen de beni yalnız bırakmamak için geldin.
Merak etme iyiyim.
O gün tek başımaydım, bir de ilk defa giriyordum apartmana. Ondan kötü oldum.
-Şimdi kalabalıkta kafam dağılır zaten. -İyi.
-Merhaba. -Merhaba.
(Müzik...)
(...)
İyiyim merak etme.
(Kapıya vuruyor)
-Annem geldi, annem geldi. -Annem gelmiş.
-Merhaba anneanne. -Merhaba kuzum.
Hadi geçin bakalım içeri.
-Merhaba anneanne. -Merhaba canım.
Anne biliyor musun Ceyda ablam bize kek yapmış.
Öyle mi? Ben de kek yemek istiyorum.
Geldim, geldim kız. Tam elimi duruluyordum.
Aa! Ceyda ne güzel olmuş saçın.
Sağ ol gülüm benim.
-Hoş geldin evine. -Hoş buldum.
Merhaba Ceyda. Saçların çok yakışmış, güle güle kullan.
Sağ olasın.
Ceyda tertemiz olmuş ev. Ellerine sağlık, çok teşekkürler.
Ne zahmet ettin.
(Ceyda) Yok kız, ne zahmeti. Mutlu oluyorum ben.
Anne bak, Ceyda ablam papatya almış.
Evet, gördüm oğlum. Ne kadar güzeller değil mi?
Teşekkürler Ceyda.
İyisin değil mi?
İyiyim iyiyim.
-Kız tekrar hoş geldin be. -Hoş buldum.
Anneanne, sen de gel.
(Müzik)
Ne kadar özlemişim.
Oh ne güzel, böyle tekrar bir arada olmak.
Sevgili çemberi yaptık.
Yaşasın.
Hadi o zaman, ben bir elimi yüzümü yıkayayım...
...siz de bana bir dilim kek koyun tamam mı? Geliyorum hemen.
(Duygusal müzik)
(Öğürüyor)
(Duygusal müzik)
(Nisan) Anne kekin hazır.
Geliyorum.
Sakın dokunmayın benim kekime.
Vallahi gelir oraya, mahvederim ikinize de.
(Sifonu çekti)
(Duygusal müzik...)
(...)
Geldim.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Müzik)
Bunu beraber taşırız, diğerlerini sen getirirsin.
Ben çok ortalarda görünmeyeyim.
(Müzik...)
(...)
Burası abi.
Görünce korkma. İçerisi biraz korku filmi gibi.
(Sarp) Korkmam.
(Müzik)
Tüh be.
İyi ki akıl edip ampul almışız.
-Ben arabadan alıp geleyim abi. -Şş.
Yavaş, ne bağırıyorsun.
(Müzik)
(Kapı kapandı)
(Müzik...)
(...)
(Eşyalar düştü)
Bu ne be?
(Müzik)
Aa!
Arabadan eşya taşıyorlar.
Yukarı taşınanlar herhâlde.
Hmm.
(Ceyda) İnsan, niye bu saatte taşınır be?
Gündüz çalışıyorlarsa.
-Yok. Olmaz öyle şey. -Ne yapıyorsun?
Ben şuna iki çift laf edeyim de sabah getirsin.
Bırak. Sessiz sessiz taşıyorlar işte.
Hemen ilk günden şey yapmayalım, yazık.
Doğru diyorsun. Ben niye atlıyorsam her halta.
Arayım Arif'i, Arif çüş desin onlara.
(Müzik)
(Telefon çalıyor)
Ceyda.
Arif, anam bu üst kattakiler bu saati mi bulmuş taşınmak için?
Allah Allah, ne taşınması?
Kalk da bak oğlanın biri eşya taşıyıp duruyor. Çocuk uyuyor burada.
Nasıl, ne çocuğu? Neredesin sen?
Bahar'dayım ben.
İyi, tamam. Hallederim ben.
Ne oluyor Arif gece gece?
-Senin kiracı taşınıyormuş. -Şimdi mi?
Öyle dedi Ceyda.
Bırak taşınsınlar.
Adamlar altı aylık kirayı birden verdiler.
İsterse her gün taşınsınlar.
Onlar da tıkasınlar kulaklarını canım.
-Allah Allah. -Hadi yat sen, yat.
Hayırdır aslanım bu saatte?
Gürültü mü yaptım abi?
Yok, yapmadın da yapacak gibisin.
Sen merak etme abi. Parmak ucunda taşırım hepsini. Çıt bile çıkarmam.
-Sen mi oturacaksın burada? -Yok.
Bir abi var, o taşınacak. Ben ona yardım ediyorum.
Şimdi tamirat malzemelerini getirdim. Yarın da büyük eşyaları atacağız abi.
-Yalnız mısın peki? -Evet abi.
-İyi, tamam. Yardım edeyim ben sana. -Aman abi, ben hallederim.
Tamam oğlum, sorun değil.
Ama bana bak, gürültü yapma çocuklar uyuyor yukarıda. Tamam mı?
-Ben hallederdim. -Hadi oğlum, hadi.
Yavaş yavaş.
(Müzik)
Oho...
Ben de kime diyorum.
Ben sana adam iki çift laf et dedim, sen kalkmış yardım ediyorsun.
Hadi sen de kalanları getir, bitirelim beraber.
Yok ya!
-Hadi kızım, hadi. -Tamam be!
-Bahar geliyorum ben iki dakika. -(Bahar) Tamam canım.
(Gerilim müziği)
Hadi oğlum sen de, hadi.
(Gerilim müziği)
Çok sağ ol abi. Sen oraya bırak, ben içeriye alırım.
Dur, içeri koyayım bunları.
Sen hiç zahmet etme abi, ben alırım içeri.
-Oğlum yardım ediyoruz işte. -Abi ışık yok içeride.
Poşetin içinde gördüm ben. Dur, şunu takayım da.
Sen hiç zahmet etme. Ben alırım, ben hallederim.
Oğlum geçsene içeri, geç! Allah Allah. Geç geç.
(Gerilim müziği)
İyi bayağı varmış burada tedarikli gelmişsiniz.
Ampulü bile götürmüşler.
Kiracı değil soyguncu resmen bunlar.
(Gerilim müziği)
(Arif) Aç bakalım.
-(Ceyda) Arif! -Gel gel buradayız.
Çok sağ ol abla. Ben aldım.
(Ceyda) Bu kadarmış, başka yok aşağıda.
Anam farklıymış ya bu bizim evlerden. Görmemiştim hiç.
-Dur bir bakayım içerlere ben. -Aman abla gitme.
-Niye be? Yiyecek miyim (***) evinizi? -Yok, ondan demedim.
İçerilerde karanlık ya şimdi ayağına falan bir şey batar diye dedim.
Ee? Kim taşınıyor buraya?
Adını söyledi ama ben unuttum gitti vallahi.
-Ne iş yapıyorlarmış? -Onu da bilmiyorum ki abla.
Bir tanıdık rica etti, ben de onların ayak işlerini yapıyorum.
Ne derlerse onu yapıyorum.
-Dur şunu da takayım. -Abim sen zahmet etme.
-Oğlum bir dur. Elime mi yapışacak? -Abi gözünü seveyim. Ben hallederim.
(Ceyda) Ne fenaymış burası be.
Pinti Yusuf.
İnsan azıcık derler toplar be.
Babamı bilmiyor musun sanki.
Şuraya bak.
-Harabe gibi. -(Ceyda) Çöplük, çöplük.
Son beş ay kira vermeden kaçtılar zaten.
(Ceyda) Yuh!
(Gerilim müziği)
Hallettim abi ben.
-İyi. -Dur bakayım ben de buraya.
Bak bu oda benimkinden bayağı küçükmüş.
-Yusuf kaça kiraladı size burayı. -Bilmiyorum ki abla.
Hadi Ceyda, amma meraklısın. Hadi.
Bana bakın gürültü falan yapmayın.
Aşağıda çocuk uyuyor, vallahi kafanızı kırarım.
-Aman abla, hiç merak etme. -Hadi Ceyda, hadi.
Ben aşağıdayım kardeşim. Bir şey lazım olursa söylersin.
-Tamam abi, çok sağ ol her şey için. -Hadi iyi geceler.
(Gerilim müziği)
(Müzik...)
(...)
(Hareketli müzik)
Dur, dur, dur.
(Hareketli müzik...)
(...)
-Günaydın abi. -Günaydın.
Abi sen hiç uyumadın mı sabaha kadar?
Yoo.
Nasıl olmuş?
Bayağı güzel olmuş abi. Eline sağlık.
Eyvallah.
Çocuklar okula gitmeden yetişmem lazım.
Bir el at da şu ortalığı toparlayalım.
-Ben şu tişörtümü değiştirip geliyorum. -Tamam abi.
(Hareketli müzik)
(Ceyda) Günaydın Arif.
(Arif) Günaydın.
-Erkencisin bu sabah. -Evet.
Çocukları okula ben bırakacağım da ondan erken kalktım.
Sen mi alacaksın sonra?
Yok.
Babaları alıp, yeni evine götürecekmiş.
Ev tutmuş Sarp.
Söyledi dün çocuklar.
Yakınlardaymış galiba ev.
-Sen biliyor musun nerede olduğunu? -Yok bilmiyorum.
Ama öğreniriz nasılsa.
Abi be...
...belki...
...siz de Bahar'la barışırsınız artık.
Ben demiştim sana, çocuklar için şey etti o diye.
Sen öyle hemen vazgeçtin.
Bahar bu be. Ölse almaz o adamı evine.
(Müzik)
Yardım edeyim mi?
-Yok, hallederim ben. -Edeyim edeyim.
İyi, al şunu.
(Müzik)
-Günaydın. -Günaydın.
Ben, çocuklara sürpriz yapmak istedim de.
Onları okula götürmeden, evimi gösterecektim.
Ceyda bırakacaktı okula ama seni görünce de çok mu olacaklar.
Nisan, Doruk!
-Baba. -Baba.
-Prenses.
Aslan parçam.
-Bugün okula sizi babanız götürecekmiş. -Gerçekten mi?
Yaşasın.
Hadi giyin bakalım ayakkabılarınızı.
(Sarp) Ama önce beş dakika bir yere uğrayacağız.
(Doruk) Nereye uğrayacağız.
Yeni evimize.
-Gerçekten mi? -Evet, kızım gerçekten.
-Uzakta mı peki evin? -Evin değil kızım, evimiz.
-Burası gibi orası da sizin eviniz. -Tamam, uzakta mı peki?
Pek uzak değil.
Hadi bakalım. Çantaları alayım mı?
Giydiniz mi ayakkabılarınızı?
Giydin mi?
-Tamam, hadi. -Gel oğlum sen de.
(Sarp) Biz çıkıyoruz.
Hadi iyi dersler. Dikkatli olun.
Bir şey diyor musun?
Yok.
-Hadi görüşürüz. -Hoşça kal.
Nereye çocuklar?
Aşağı inmeyeceğiz ki, yukarı çıkacağız.
-Yukarı mı? -Evet.
-Size bir sürprizim var. -Ne sürprizi?
Sürpriz. Hadi bakalım.
Gel, gel.
(Müzik)
Bahar, günaydın.
Günaydın.
Kız lafa daldım, geciktim mi çocuklara? Geliyorum hemen.
Yok, yok. Gelmene gerek yok.
Babaları geldi, o götürecekmiş okula.
Ama ben göremedim. Çıktılar mı apartmandan, gördün mü sen?
Yoo, ben girdiğini de görmedim ki.
Allah Allah.
-Ceyda abla. -Ne oluyor be orada?
Kız Bahar yukarı bak, yukarı.
-Anne merhaba. -Nisan, Doruk!
-Anne merhaba. -Babamın evi çok güzel.
(Doruk) Çok güzel babamın evi.
Babamın evi çok güzel anne.
-(Doruk) Anne... -Artık babam bizi okula götürecek.
(Nisan) Artık burası babamın evi.
Babam. Yaşasın.
(Gerilim müziği...)
(...)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Ece Naz Batmaz - Fatih Kolivar...
...Feride Tezcan - Gökberk Yılmaz - Gülay Yılmaz
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)
(Jenerik müziği...)
(...)